In my bachelor’s project, I investigated how texture, structure, and materiality contribute to meaningful design. Starting from brutalist architecture and minimalism, I developed a collection of concrete objects, cast using molds I designed myself. The series focuses on rhythm, repetition, and sensory experience. I also collaborated with Mirte Van Aalst on dementia-friendly design. After field research, I designed a tactile box that offers peace and recognizability to people with dementia. This evolved into a functional, tactile table. Both projects combine material research with empathetic and functional design. They show how form and material can be not only aesthetic, but also supportive and meaningful. On this page, you can discover my process, inspiration, and final results.

VRIJ WERK

Mijn werkproces startte vanuit een sterke fascinatie voor beton, structuren en minimalisme. Ik begon met het experimenteren op kleine schaal: het maken van teststaaltjes waarin ik verschillende texturen en structuren onderzocht. Hierbij lag de focus op ritme, herhaling en vormconsistentie. Vervolgens breidde ik mijn onderzoek uit naar kleur en hoe deze samenwerkt met het oppervlak van beton.

Na deze eerste fase ontstond het idee om een mal te ontwerpen waarmee een volledig object in één stuk kon worden gegoten. Ik bouwde experimentele maquettes op basis van vierkante basisvormen en bestudeerde hoe structuur en vorm zich tot elkaar verhouden. Dit leidde tot een reeks ontwerpen die ik verder ontwikkelde tot vier uitgewerkte vormen.

Met deze vormen maakte ik definitieve mallen waarmee ik de objecten in beton goot. Elke stap in het proces werd gestuurd door de interactie tussen materiaal en ontwerp, met veel aandacht voor precisie, afwerking en tactiliteit. Het eindresultaat is een collectie die mijn ontwerpvisie weerspiegelt: minimalistisch, gestructureerd en zintuiglijk.

WERKVELDPARTNER

In samenwerking met Mirte Van Aalst werkte ik aan een project rond dementievriendelijke vormgeving. Het proces startte met een bezoek aan het AZ Maria Middelares in Gent, waar ik via observatie en gesprekken met zorgpersoneel inzicht kreeg in de noden van mensen met dementie binnen een ziekenhuisomgeving. Hieruit bleek hoe belangrijk herkenning, rust en tactiele prikkels zijn voor het welzijn van patiënten.

Aanvankelijk experimenteerde ik met het ontwerp van een lamp, maar dit leidde niet tot het gewenste resultaat. In overleg met Mirte herdefinieerde ik mijn focus en ontwikkelde ik een tactiele doos, die uitnodigt tot aanraking en visuele rust biedt. Ik testte dit object in een dagcentrum met dementerende patiënten en kreeg positieve feedback over het kalmerende effect.

Op basis van deze bevindingen werkte ik het concept verder uit tot een tactiele tafel. Dit object combineert esthetiek en functionaliteit, en is ontworpen met zachte vormen, duidelijke structuur en makkelijk onderhoudbare materialen. Het werkproces werd gekenmerkt door empathisch ontwerpen, voortdurende terugkoppeling met de doelgroep en nauwe afstemming met mijn werkveldpartner. Het resultaat is een betekenisvol object dat bijdraagt aan comfort en oriëntatie in de zorgomgeving