I am the things surrounding me is een geluidsinstallatie waarin gevonden objecten, herinneringen en opgenomen geluiden samenkomen in een parallelle montage. Vanuit een praktijk van (digitaal) rapen en verzamelen onderzoek ik hoe we betekenis vinden in de dingen rondom ons.

Wat fijn,

Niets.

Vanuit daar trek ik vier lijnen.

Met de eerste, dun en kronkelend, als het rood-witte koord rond een rollade, bind ik alles dat ik ooit verzameld heb: speelkaarten, gemarkeerde woorden op geprint-scande bladzijdes, champagnekronen, rondellen en kastanjes zonder glim. Ze vallen eruit. Het touw bindt niet. Soms raap ik ze opnieuw op als ze vallen, omdat het nog geen tijd is om te verliezen. Soms laat ik ze liggen.

Dan lijkt het me een grappig en ook wel mooi idee dat mijn champagnekroon naast de stoeprand valt, misschien wel opgepakt zal worden, of zo vaak overreden dat het slechts een stuk ijzerdraad wordt waar geen beeld meer in te zien is.

Het tweede, een dik stuk stro-touw, trek ik naar het filmen als rapen: je pakt op wat er voor je ligt, verzameld, een handjevol beelden. Die je thuis secuur op je vensterbank legt. Je kijkt ernaar, even, om ze daarna aan elkaar te rijgen.

De derde, doorzichtig en licht, verbindt alle frames die uit mijn telefoon steken. Het uiteinde knoop ik aan mijn kin, naar mijn navel. Ik staar ernaar. De supermarktbonnetjes met vleugels bungelen boven mijn hoofd.

En de laatste, een lint waaraan de windrichting niet af te lezen is, omdat ze blij wappert zonder richting te geven, tikt soms zachtjes tegen de woorden die ik in de kantlijn schrijf:

Ik ben de dingen rondom mij