I AM IMMORTAL.

Right?

Silent, timeless bodies. Through the power of necromancy and driven by a thirst for knowledge. A quest for insights beyond the grave and the dead body. The corpse, the doll, the human, the animal, attributes of life. Resurrected, I establish an idea of the lifeless human form as mimetic, a way of imitating, representing and reproducing. An anatomical study, as it were.

To be confused with me, the mother, the daughter, the father, the cat, Mr Writer, Mrs Reader, the artist, the dolls and the traitors. Who am I and who are you?

Movement is not a sign of life.

Mijn lichaam heeft bemind,

gehuiverd, verlangd.

Er komt spanning op de stof en de naad. Het onvermijdelijke gebeurt, de armen scheuren van het lijf. De horror van de dood komt over mij heen en ik voel mij zoals een beest, het enige dat overblijft is schaamte.

Kijken naar de wereld door de ogen van een kakkerlak die niet snapt waarom onredelijkheid met de redelijkheid beantwoord moet worden.

Onrechtvaardigheid rechtvaardig beoordeeld dient te worden.

Mij terugtrekken in een schelp van treurnis.

Ik zal vroegtijdig sterven, hier ben ik zeker van.

Maak ze niet vuil, alsjeblieft.

Laat ze niet vallen, het is fragiel.

Wees voorzichtig, ik ben bang.

J’ai également peur de m’attacher à toi, de devenir amoureuse. Mais je crois que ça commence à être trop tard!

Ik denk aan jou.

C’est comme ça qu’on dit?

Gros bisous,

Mijn liefste.