In dit masteronderzoek verken ik hoe digitale technologie kan bijdragen aan inclusiever kunstonderwijs, vertrekkend vanuit de zintuiglijke beleving. In het buitengewoon onderwijs en de zorgsector is kunst niet alleen therapeutisch, maar ook een waardevolle vorm van expressie, een manier om te communiceren en sensorische ervaringen mogelijk te maken.

Dit project onderzoekt hoe digitale en interactieve middelen zoals audiovisuele tools of aanraakschermen kunnen worden ingezet om kunst toegankelijker te maken voor kinderen, jongeren en volwassenen met diverse ondersteuningsnoden. Ik richtte mij op leerlingen met een motorische beperking, voor wie fijne motoriek moeilijk was.

Centraal staat de vraag hoe kunstervaringen kunnen worden ontworpen die meerdere zintuigen aanspreken en die deelnemers actief betrekken, ongeacht hun cognitieve, fysieke of communicatieve mogelijkheden. Daarbij onderzocht ik de mogelijkheden van de technologie, maar wou ik vooral begeleiders, leerkrachten en zorgprofessionals inspireren om met deze werkvormen zelf creatief aan de slag te gaan.

Het onderzoek situeert zich op het kruispunt van kunsteducatie, inclusie in de zorg en digitale media. Ik vertrek vanuit de overtuiging dat digitale middelen niet enkel ondersteunend kunnen zijn, maar ook nieuwe vormen van artistieke beleving en participatie mogelijk maken.

Via praktijkgericht onderzoek en experiment onderzocht ik hoe een ‘digisprong’ in het creatief atelier binnen een zorginstelling kan bijdragen aan meer toegankelijke, zintuiglijke en betekenisvolle kunstervaringen in een inclusieve context.