MAKE ME UP is een project dat gebaseerd is op de gemaaktheid van ons gezicht. We gebruiken het als een canvas om op non-verbale wijze te communiceren met de buitenwereld. We zetten als het ware een masker op dat we zelf kunnen beschilderen. De stand van ons mondhoeken, wenkbrauwen en grootte van ons ogen transformeren ons gelaat. Ook via make-up, kleurcodes en patronen, kunnen we extreme emoties vertalen naar iets zichtbaar. Het make-up masker kan zowel verbergen als onthullen, het functioneert als een reflectie van interne gevoelens.

Zelfexpressie is al van kleins af aan een belangrijk onderdeel in mijn leven. Het spelen van rollen binnen demo gymnastiek, opmaken voor de spiegel, experimenteren met haarkleuren en stijlen hebben allemaal bijgedragen aan deze masterproef. Ik denk heel hard na over hoe ik me presenteer aan de buitenwereld, dus het is heel fijn om daar met deze masterproef over te reflecteren en het in vraag te stellen. Waarom gebruiken we bepaalde producten? Hoe lezen we vormen, patronen en codes? Welke associaties maken we bij kleuren? Zegt onze zelfexpressie ook iets over onze persoonlijkheid? Nog zoveel meer vragen komen bij me op door het bestuderen van dit onderdeel. Er bestaan volgens mij geen juiste of foute antwoorden. Deze zullen afhangen voor de culturele en sociale context. Toch hebben ze me bijgebracht dat alles gemaakt is. Deze gemaaktheid hebben we zelf in handen en kunnen we volledig in het extreme trekken of compleet negeren.