Helen Adams
Bloemen, ondanks alles.


Mentoren:
Gerard Herman
Pieter Mathysen

Links:
website
instagram

In haar artistieke praktijk benadert Helen intimiteit via de relatie tussen het leven en zorgzame herinneringen. Centraal in haar grafische kunst staan de bloemen van haar moeder: gekregen boeketten van dierbaren en die groeien in hun tuin. Helen transformeert ze tot krachtige metaforen van kwetsbaarheid en tederheid. Ze verbeeldt de ziekte niet direct, maar vangt de emotionele wereld eromheen. Via haar grafische technieken zet ze de tijd stil. Ze houdt vast wat onvermijdelijk verdwijnt en creëert bloemen die nooit sterven. Door het gebruik van kleur en bloemen in volle bloei benadrukt ze dat er veel moois in de snelheid van het leven zit. Toch is dat iets wat ze zelf nog moet leren: een poging om te genieten van de dingen die nooit stilstaan en te snel tussen onze vingers lijken te glippen.