MAKE ME UP is a project based on the artificial nature of our faces. We use them as a canvas to communicate non-verbally with the outside world. We put on a mask, as it were, which we can paint ourselves. The position of the corners of our mouths, our eyebrows and the size of our eyes transform our faces. Through make-up, colour codes and patterns, we can also translate extreme emotions into something visible. The make-up mask can both conceal and reveal; it functions as a reflection of internal feelings.

Zelfexpressie is al van kleins af aan een belangrijk onderdeel in mijn leven. Het spelen van rollen binnen demo gymnastiek, opmaken voor de spiegel, experimenteren met haarkleuren en stijlen hebben allemaal bijgedragen aan deze masterproef. Ik denk heel hard na over hoe ik me presenteer aan de buitenwereld, dus het is heel fijn om daar met deze masterproef over te reflecteren en het in vraag te stellen. Waarom gebruiken we bepaalde producten? Hoe lezen we vormen, patronen en codes? Welke associaties maken we bij kleuren? Zegt onze zelfexpressie ook iets over onze persoonlijkheid? Nog zoveel meer vragen komen bij me op door het bestuderen van dit onderdeel. Er bestaan volgens mij geen juiste of foute antwoorden. Deze zullen afhangen voor de culturele en sociale context. Toch hebben ze me bijgebracht dat alles gemaakt is. Deze gemaaktheid hebben we zelf in handen en kunnen we volledig in het extreme trekken of compleet negeren.