Hoe kan choreografie fungeren als een op regels gebaseerd systeem dat ruimtelijke patronen genereert door de verweving van lichamen, beweging en tijd?
Het onderzoek gaat uit van de traditionele Maypole-dans. Dit project onderzoekt hoe dans kan fungeren als een op regels gebaseerd systeem dat patronen in de ruimte genereert. Door de Maypole-dans te vertalen naar een notatiesysteem dat is gekoppeld aan de binaire taal van de informatica, wordt de choreografie een reeks instructies die lijkt op een algoritme. De bewegingen van de dansers produceren verweven structuren die de wiskundige logica tonen die verborgen ligt in een traditioneel ritueel. Door middel van deze interacties belicht het project de relatie tussen beweging, vertaling, wiskundige principes en collectieve structuur.
Elke danser wordt een “draad”, en hun interacties creëren patronen die individueel niet zouden kunnen bestaan. Door middel van deze interacties belicht het project de relatie tussen beweging, vertaling, wiskundige principes en collectieve structuur.
Transcoding, Translating, Decoding, Encoding, Weaving…