Zolang ik me kan herinneren, heb ik altijd een band gehad met fantasiefiguren, monsters en poppen. Dit jaar heb ik besloten mijn werk te wijden aan poppenspel en de magie van het masker. Door me te omringen met poppen en maskers kan ik verder denken en voelen dan ikzelf. De wezens die ik maak, krijgen een eigen leven; ze beantwoorden vragen die ik niet kan of wil beantwoorden, maar creëren iets heel anders. Ik ben geïnteresseerd in hoe de poppen een politiek instrument kunnen zijn, zelfs in hun gekkigheid, of misschien juist in hun gekkigheid. Hoe kunnen we de fascisten voor de gek houden?
Ik heb drie verschillende voorstellingen gemaakt, elke keer met andere mensen, en mijn laatste, en ook grootste voorstelling heb ik samen met mijn familie gemaakt; mijn vader en mijn grootouders traden op. Hier probeer ik de kwaliteit van mijn leven te creëren, door deze artistieke praktijk in te zetten om op een andere manier tijd met mijn familie door te brengen.