In mijn werk onderzoek ik de relatie tussen plek, herinnering en identiteit. Ik ben gefascineerd door hoe openbare ruimtes betekenis dragen en hoe die betekenis verandert afhankelijk van wie zich door de ruimte beweegt. Voor mij functioneren plekken als een archief: ze bewaren persoonlijke herinneringen, historische lagen en collectieve ervaringen. Een straat of gebouw kan een moment uit het verleden opnieuw oproepen, terwijl het tegelijk door het heden wordt beïnvloed.

Door te wandelen bouw ik een persoonlijk archief op van deze ervaringen. Ik wandel niet met een vast doel, maar laat me leiden door aantrekkingskracht, nieuwsgierigheid en toevalligheden. Tijdens deze wandelingen verzamel ik indrukken met tekeningen, foto, video, tekst, geluid, collages en cartografie. Met die tools probeer ik plekken vast te leggen buiten hun gewone of digitale representatie.

Vanuit dit persoonlijke archief organiseer ik ook participatieve wandelingen met groepen. Tijdens deze collectieve momenten nodig ik deelnemers uit om samen een plek te ervaren zonder vaste route of tijdsdruk. We onderzoeken hoe we ons oriënteren, welke gevoelens of herinneringen plekken oproepen, en hoe verschillende perspectieven samen een nieuwe collectieve kaart van een omgeving kunnen vormen.

“Wanneer je jezelf aan de plekken geeft, geven zij jezelf terug.” – Rebecca Solnit

tools

participatieve collectieve kaarten

17/11

Ik heb toch soms een andere blik nodig op een plek dan de blik van iemand die hier al woont. Misschien wil ik ergens ook wel een beetje toerist zijn en een bepaald bezoek idee hebben op plekken.

Ik vind het moeilijk om hier mijn weg te vinden, zoveel straten lijken hier op elkaar. Deze stad is zo groot dat het moeilijk is om er grip op te krijgen.  De rustige plekken doen je plotseling beseffen wat er om je heen gebeurt. Wat voor straten wemelen er om me heen? Je begint te beseffen dat de plekken die je de afgelopen dagen hebt ervaren allemaal om je heen bestaan. Je hoeft de drukte en prikkels niet op te zoeken want die zijn er al. Je moet er alleen in mee gaan.

Reizen en je verhouden tot een plek en je eigen ritme daarin vinden is iets wat je voor jezelf moet

uitvogelen.

Ik wil haar dan vragen stellen over deze plek, maar ik doe graag dingen op gevoel en ik wou haar liever laten doen.