Ik vertrekt voor mijn werk vanuit een beeldenarchief van voornamelijk zelfgenomen foto’s. Dit beeldmateriaal ontstaat door het onderweg zijn met een verwonderde blik. Een blik die geen hiërarchie kent in de keuze van het onderwerp. Deze foto’s worden afgeprint en belanden in het atelier. Dit vormt een vruchtbare bodemlaag van waaruit motieven ontstaan en werk kan groeien. Dit werk bestaat voornamelijk uit schilderwerk, collages en tekeningen. Hieruit ontstaat er een ambigue dialoog tussen het fotografische vertrekpunt en de transformatie naar een schilderkunstige worsteling. Zo ontstaat er een vervreemding van het originele beeld en zoektocht naar schilderkunstige en visuele onthulling van iets wat ik nog niet ken. Er heerst een niet-aflatende dualiteit tussen de structuur van het vertrekpunt (foto) en de veranderlijkheid van het schilderij. Deze dualiteit is een essentieel onderdeel van mijn leven. Een constante dualiteit op sociaal-levensvlak. Een heen en weer gereis tussen het dorp waar ik ben opgegroeid (Zaventem) en de plek waar ik studeer (Gent). Nostalgie en toekomstbeeld lijken het niet te winnen van elkaar. Twee werelden die in schril contrast staan en waar ik geen keuze tussen lijk te maken. Omdat ik geloof in de symbiose hiervan.

Ik vertrekt voor mijn werk vanuit een beeldenarchief van voornamelijk zelfgenomen foto’s. Dit beeldmateriaal ontstaat door het onderweg zijn met een verwonderde blik. Een blik die geen hiërarchie kent in de keuze van het onderwerp. Deze foto’s worden afgeprint en belanden in het atelier. Dit vormt een vruchtbare bodemlaag van waaruit motieven ontstaan en werk kan groeien. Dit werk bestaat voornamelijk uit schilderwerk, collages en tekeningen. Hieruit ontstaat er een ambigue dialoog tussen het fotografische vertrekpunt en de transformatie naar een schilderkunstige worsteling. Zo ontstaat er een vervreemding van het originele beeld en zoektocht naar schilderkunstige en visuele onthulling van iets wat ik nog niet ken. Er heerst een niet-aflatende dualiteit tussen de structuur van het vertrekpunt (foto) en de veranderlijkheid van het schilderij. Deze dualiteit is een essentieel onderdeel van mijn leven. Een constante dualiteit op sociaal-levensvlak. Een heen en weer gereis tussen het dorp waar ik ben opgegroeid (Zaventem) en de plek waar ik studeer (Gent). Nostalgie en toekomstbeeld lijken het niet te winnen van elkaar. Twee werelden die in schril contrast staan en waar ik geen keuze tussen lijk te maken. Omdat ik geloof in de symbiose hiervan.