Sporen die Verbinden is een landschapsontwerp dat vertrekt vanuit het voormalige tracé van de buurtbuurtram ‘Zwette Jean’, in het glooiende landschap van de Brabantse Wouden. Wat ooit een transportlijn was, laat vandaag nog steeds tastbare sporen achter in het landschap: opgehoogde bermen, holle wegen en bermstructuren die door de jaren heen ecologische waarde hebben opgebouwd. Vandaag vormen deze stille overblijfselen de ruggengraat van een ontwerp dat inzet op herstel, verbinding en beleving.

Door kleinschalige interventies zoals onthaalplekken, ecologische verbindingen en een speelse wandelroute rond het thema ‘water’, wordt het landschap niet alleen hersteld, maar ook op een zinvolle manier toegankelijk gemaakt. Spelenderwijs ontdekken kinderen en hun ouders hoe water, zichtbaar en onzichtbaar, het landschap vormgeeft. De onthaalplekken, elk afgestemd op een specifiek dier en ecosysteem, maken het verleden tastbaar en bieden tegelijk rust en beleving.

Het project laat zien hoe restanten van infrastructuur kunnen uitgroeien tot een levende structuur: een plek waar biodiversiteit bloeit, waar geschiedenis voelbaar is in de ruimte en waar nieuwe sociale dynamiek ontstaat. De ‘Zwette Jean’ wordt zo opnieuw een betekenisvolle lijn in het landschap, een spoor dat stil aanwezig is, maar mens, natuur en toekomst met elkaar verweeft.