Een tangentenflügel, ofwel springerflügel, is een speciaal soort pianoforte waarbij de snaren niet worden aangeslagen door een scharnierende hamer, maar door een tangent, een los stukje hout dat tegen de snaren springt. Dit directe contact van het harde hout tegen de snaren geeft een briljante klank die doet denken aan een klavecimbel, maar die door verschillende klankveränderungen kan worden aangepast in een verscheidenheid aan klankkleuren. In combinatie met de dynamische mogelijkheden ontstaat zo een zeer divers instrument.

De tangentenflügel werd aan het eind van de achttiende eeuw ontwikkeld door de Regensburgse klavierbouwers Frantz Jakob Spath en Christoph Friedrich Schmahl. Hun instrumenten waren zeer populair en werden over geheel Europa geëxporteerd, verschillende andere bouwers kopieerden hun werk en bouwden tangentenflügel in de stijl van Spath en Schmahl. Mijn masterproject draait rond de reconstructie van een Italiaanse tangentenflügel, gebouwd door Baldassare Pastore in Milaan, 1799, rijkelijk gedecoreerd met jachttaferelen en een musicerende Orpheus uitgevoerd in marqueterie. Dit instrument wordt vergeleken met de oorspronkelijke Duitse instrumenten van Spath en Schmahl.