In mijn werken ben ik graag bezig met het experimenteren van materialen en nieuwe manieren om deze te manipuleren. Dit jaar ging ik voor een onderzoek naar beton en de manieren waar het zich in gedraagt. Ik ben uitgekomen bij het gebruiken van mallen gemaakt uit textiel. Zo zag ik dat het beton in dit soort mal een grens krijgt, maar met nog een zeker vrijheid. Voor het uiteindelijke ontwerp ben ik gegaan voor zeer getextureerde textiel die verticale ingroevingen vormen die mee vloeien met de vorm van het meubel. Deze is vormgeefelijk een fijne vloeiende beweging dat telkens eindigt in een bijna wezenlijke poot. De bovenkant is zeer glad om de ruwheid van de rest te contrasteren en zo in balans te brengen. Wanneer je goed oplet zie je ook hier en daar bijna littekens zitten op het meubel. Dit was om de versteviging aan te brengen in het beton. Dit verwijst dan weer verder naar mezelf. Naar hoe dat littekens bij mij verbonden waren aan een zekere moeilijkheid, en deze telkens wou verbergen. In mijn meubel laat ik ze bewust zitten, het heeft nu een schoonheid di ik wil late zien.

Ik ben zeer vereerd dat ik mijn passie voor dit werk hier met jullie kan delen.