De herbestemming van de Sint-Ursmaruskerk in Baasrode vertrekt vanuit één woord dat tijdens mijn analyse bleef hangen: scheepvaart. Die link met de Schelde, de scheepvaart en de rijke geschiedenis van Dendermonde vormde het begin van een nieuw verhaal. Geïnspireerd door kades en het ritme van het aanmeren, ontstond een plek voor wandelaars, fietsers en avonturiers: een tijdelijke tussenstop waar ontmoeting en rust centraal staan.

Via de oorspronkelijke hoofdingang worden bezoekers meegenomen langs een verdiept gangpad, alsof ze tussen de kades wandelen. Hier kunnen ze letterlijk en figuurlijk even aanmeren: verhalen delen, reflecteren op hun tocht of zich terugtrekken in een eigen “hut”. Deze compacte verblijven, geïnspireerd op Scandinavische hutten, focussen op eenvoud, tactiliteit en het essentiële. Geen overdaad, enkel wat nodig is om tot rust te komen.

De donkere houten hutten creëren een gevoel van gelaagdheid en diepte. Door hun speelse positionering binnen het bestaande kerkelijke raster ontvouwt de ruimte zich stap voor stap, als een ontdekkingstocht. De kerk wordt zo geen eindpunt, maar een overgang van buiten naar binnen, van snelheid naar vertraging, een rustpunt tussen twee avonturen.