Het ontwerp rond het Gehucht van Verona, gelegen in de Voervallei, wordt gedragen door vier structurerende pijlers, namelijk:
1) WATER
De problematiek rond erosie- en overstromingsgevaar wordt opgelost door in te spelen op het relïef om water lokaal te laten infiltreren vooraleer het vertraagd wordt afgevoerd. Swales in het boscompensatiegebied, infiltratiekommen aan de voet van het hogere gelegen Plateau van Duisberg, een cascade aan wadi’s langs de centrale Kappelestraat en een enorme bufferbekken verweven met de toekomstige verkaveling voorzien een robustheid tegen dit fenomeen.
2) ECOLOGIE
Op vandaag de dag bestaat het gebied uit vele versnipperde stukken groen. In het ontwerp worden deze aan elkaar verbonden om waardevolle ecologische corridors te realiseren. Door een sterke gelaagdheid en gradïent van gesloten naar open te voorzien wordt het gebied een ecologische troef.
3) GEBRUIK
Een gradïent van open naar gesloten, van drukte tot rust. Met plaatsen om te vertoeven, zoals balkonnen met een zicht over de vallei, en te bewegen, zorgen deze voor een dynamisch gebruik in het gebied.
4) HISTORIEK
Naast het gebruik van markante historische materialisatie worden er ook holle wegen, die sterk aansluiten bij de identiteit van de plaats, aangelegd om de hoogteverschillen op te vangen. Naast deze functionele betekenis zijn ze ook qua beleving en ecologie zeer waardevol.
VISUAL ZICHT NAAR SINT-VERONA KAPEL
ANALYSE
VISIE
Het concrete ontwerp is gelegen op het perceel van de Sint-Verona Kapel, een braakliggend akkerland met steile hellingen aan de zijkanten en een geplande verkaveling naast dit akkerland.
De verkaveling is, net zoals de rest van het ontwerp, aangepakt met dezelfde vier pijlers die het ontwerp definïeren. Ruimte voor water, gelaagdheid, het bewaren van zichtassen voor de beleving en beide verplaatsing en vertoeving mogelijk maken en het gebruik van historische materialen.
Het bestaande akkerland wordt omgevormd tot een groen hart. De steile taluds aan de randen wordt bereikbaar gemaakt door drie holle wegen die deze hellingen door snijden. Zo wordt het akkerland ook verdeeld in drie distincte zones, een boskerngebied met swales, een uitwaaierend bosgebied met open zones, en een volledige open zone voor menselijk gebruik.
De Kapel wordt aangekleed met een klein dorpspleintje en een doorlopend pad dat aantakt op de wandelroutes van de omgeving.
Tussen het akkerland en de kapel ligt ook nog de Kappelestraat, waarbij er ruimte wordt voorzien voor een cascade-systeem dat afstromend water van het hogere plateau opvangt en in kommetjes laat infiltreren.
CONCEPTEN
ONTWERPPLAN
SNEDES
VISUAL ZICHT UIT HOLLE WEG OP VALLEI